CZUBATKA (SIKORA CZUBATKA)

Zaskakująca ale i bardzo miła obserwacja! Marzyłem o spotkaniu tej sikory od momentu gdy zacząłem fotografować ptaki. No i w końcu się udało. I to nie raz..

Czubatka (Lophophanes cristatus) – mała sikora o najlepiej wykształconym czubku wśród sikor europejskich. Nazwa naukowa, z łacińskiego crista – oznaczająca czub, grzebień zwraca uwagę na charakterystyczny element w wyglądzie tego ptaka.

„…Stary ptak ma na wierzchu głowy czubek wysoki, szeroki, w końcu zaostrzony i ku przodowi cokolwiek nagięty; piórka na całym wierzchu głowy stopniowo coraz dłuższe i na ten czubek zachodzące, czerniawe, biało wkoło obwiedzione…” napisał Władysław Taczanowski („Ptaki krajowe”, 1882 , str. 293)

Natomiast J. Sokołowski w „Ptaki ziem polskich”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958, str. 249-250. napisał „Szkoda że ten nader pożyteczny ptak, żywiący się wyłącznie owadami, nie jest w naszych lasach tak częsty, jak mógłby być, gdyby miał się gdzie gnieździć. Przy dobrej woli leśników można by go łatwo rozmnożyć, gdyż ze sztucznych skrzynek typu A1 korzysta bardzo chętnie. Ochrona opłaciłaby się tym bardziej, że czubatka należy do niewielu gatunków, które osiedliwszy się pozostają wierne okolicy i nawet na zimę nie odlatują daleko.”

To jedne z nielicznych ptaków, które są w stanie przetrwać cały rok w surowym i suchym biotopie suchych lasów sosnowych. Czubatka jako ptak lęgowy o średniej liczebności jest objęta w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. Bardzo się cieszę, że takie piękności mogę spotkać w mojej miejscowości miejscowości.